Featured
Posted in Uncategorized

Բլոգի մասին

Բարև ձեզ, այս բլոգը ձեզ կօգնի թռչել դեպի երկինք, սավառնել թռչունի նման:Ես համոզված եմ, որ այս բլոգում դուք կգտնեք ձեր թռիչքը և ձեր վայրեջքը:Թռիչքը երբեմն թվում է շատ երևակայական կամ անհնարին բան, բայց այս <<ԹՌԻՉՔ>> ամսագրում  դուք կհասկանաք, որ դա այդպես չէ: Հետևեք մեր թռիչքին և միացեք մեզ, Բաց թողեք ձեր մտքի թռիչքը ժապավենը:

Բլոգի հեղինակ՝ Անի Արղության

Advertisements
Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Տիեզերքը մեր մեջ…

Տիեզերք… Մարդիկ տարակուսանքի մեջ են անընդհատ, երբ մտածում են, որ իրենք ապրում են տիեզերքում, որ արարում և ստեղծագործում են այնտեղ, որ ամեն ակնթարթ նրանք հենց տիեզերքում են, սակայն…Սակայն միգուցե հենց տիեզերքն է մեր մեջ, միգուցե ոչ թե մենք ենք ապրում տիեզերքում, այլ տիեզերքը մեր մեջ, միգուցե մենք ենք այն կատարելիությունը, այն իմաստությունը, որի մեջ ապրում ենք, միգուցե մենք ինքներս մեր մեջ ենք ապրում, մեր աշխարհում, մեր յուրահատուկ և անծայրածիր տիեզերքում, որտեղ ամեն նոր միտք կատարելիություն է, որտեղ ամեն մտահաղացում քո աշխարհի փրկությունն է… Մարդու ամեն շարժում, ամեն քայլ, ամեն միտք  իդեալական արվեստ է…Արվեստ, որը քչերն են հասկանում, ավելին ասեմ ոչ մեկ չի կարող հասկանալ քո մեջ ապրող տիեզերքի արվեստը, քանի որ միայն քո աշխարհն է ունակ այդ մեծ արվեստը ընկալելու, քանի որ ամեն մեկն ունի իր առանձնահատուկ տիեզերքը, իր առանձնահատուկ արվեստը… Այդ արվեստը ամեն մարդու հոգու ներդաշնակությունն է, մարդ ներդաշնակ է, երբ ունի իր արվեստը, երբ խորտակված է իր մտքերի մեջ, իր մտորումների մեջ, երբ նրան հետաքրքիր չեն ուրիշների արվեստները, նա լիարժեք կարող է խորտակվել իր տիեզերքի և իր արվեստի մեջ… Մարդու հանգստության համար պետք է, որ նա հասկանա, որ ունակ չէ հասկանալ ուրիշի արվեստը, ուրիշի մտքերը և ուրիշի տիեզերքը և աշխարհը, քանի որ դա իրենը չէ….Լիարժեք ապրելու համար պետք է ստեղծես քո տիեզերքը և քո արվեստը և ուղղակի խորտակվես…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Կյանքի յուրաքանչյուր պահը հնարավորություն է…

Կյանքը… Մեր կյանքում յուրաքանչյուր ակնթարթ, յուրաքանչյուր պահ նոր շանս է, նոր հնարավորություն, որը պետք է օգտագործել, պետք է այդ հնարավորության մեջ խորտակվել, որպեսզի հասկանալ նրա իսկական իմաստությունը, ամեն կյանքի շարժում իմաստություն է, որը հաճախ մենք չենք հասկանում, հասկանալու համար պետք է ուղղակի ազատ լինել, խորտակվել մտքերիդ մեջ, խենթ լինել և հանգիստ… Ազատ մարդն է միայն կարող հասկանալ կյանքի ամեն ակնթարթի իմաստը, և թե ինչում է կայանում նրա իմաստությունը…Երբ մարդն ազատ է, կյանքի ամեն հնարավորություն կարողանում է տեսնել, այդ ազատությունը մարդու հայացքի պարզեցումն է, արտացոլումը, մարդու հայացքը աշխարհի և իր հանդեպ փոխվում է, դառնում ավելի պարզ, ավելի ներդաշնակ, առանց վախի և տագնապի…Հաճախ կյանքի իմաստությունը փնտրելիս՝ մեր ներաշխարհը տակնուվրա է լինում, մենք սկսում ենք խենթանալ և բարդ ճանապարհներ փնտրել, սակայն իմաստությունը հենց քո մեջ է, իմաստություն ասվածը ամենապարզ բաների մեջ անգամ կարող է լինել, այն քո հոգու հանգստությունն է, երբ սկսում ես զգալ կյանքը և հասկանալ, որ զգում ես և որ դու ապրում ես, այդ ժամանակ հենց իմաստության աղբյուրն ես տեսնում և հասկանում, որ իմաստությունը հենց կյանքն է…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Փոփոխությունները՝որպես նոր կյանքի սկիզբ…

Մեր կյանքի մեջ ամեն փոփոխություն հասարակության կողմից չի ընդունվում… Մարդիկ ուղղակի սովոր չեն, որ սովորականը կարող է անսովոր դառնալ… Անգամ երբ այդ փոփոխությունը դրական է, մեկ  է, անսովորը հասարակության կողմից միշտ բացասական էընդունվում, մարդկանց մտքերում կա վախ, կա տագնապ, որ անսովորը կարող է բացասական ազդեցություն ունենալ իրենց կյանքի վրա, և հենց այդ տագնապն է նրանց խանգարում, որ կարողանան ճիշտ դատել և հասկանալ, որ փոփոխությունները միշտ չէ, որ դեպի վատ կյանքի է տանում… Փոփոխությունները նոր կյանքի սկիզբ են, նոր շնչի, նոր ծաղկման սկիզբ են… Կյանք առանց փոփոխության, առանց ինչ-որ բանի փոխարինման դա կյանք է առանց շարժման, առանց շնչի և առանց գույնի, իսկ կյանքը առանց գույների և առանց շարժման դատարկ կյանք է…Ցավոք, մեր հասարակությունը հիմնականում հենց այդ դատարկ կյանքով է ապրում, հենց այդ դատարկ կյանքն է ճիշտ համարում… Ամեն մարդ ինքն է որոշում կայացնում ինչպես ապրել՝ դատարկ և առանց շարժման, թե հակառակը՝ փոփոխություններով լի…Ոչ միշտ է և ոչ ամեն ինչն է, որ պետք է փոփոխել, պետք է հանել կյանքից, սակայն, մեկ է, յուրաքանչյուր մարդ ինչ-որ փուլում ստիպված է լինում համակերպվել փոփոխման կամ կորստի հետ… Այստեղ հարցը նրանում է, թե մարդ ինչպես կվարվի այդ փոփոխություններից հետո, կհամակերպվի և կսկվի իր կյանքը նոր գույներով լցնել և այդ տեղը լրացնել, թե կհիասթափվի կյանքից, կամ կսկսի պայքարել դրա դեմ՝ չհասկանալով, որ կորցնում է իր ժամանակը… Այսպես հասարակությունը մինչ այսօր անսովորը բացասական է ընդունում…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Խելքահան անող երազանք…

Կամք…Երազանք…Նպատակ… Շատ բառեր կան, որպեսզի բնութագրես քո սրտի ձայնը, քո ուզածը, սակայն ես այդ բոլորի անունը դնում եմ երազանք…Հենց այդ երազանքն է քո կամքը, այն ինչ քեզ ոգևորում է, քեզ նոր շունչ տալիս…Մարդը շնչակտուր է լինում առանց իր երազանքի, առանց սիրո, որը հաղորդում է նա իր այդ երազանքին, իր այդ ներքին ձայնին… Այդ ձայնը նման է մի մեղեդու, որ քո ներսից անընդհատ հնչում է ու քեզ հանգիստ չի տալիս… Այդ մեղեդին նման է մի ձայնի, որ քեզ խելագար է դարձնում, որ քեզ խելքահան է անում, սակայն ինքդ էլ չես հասկանում լավ է, երբ քեզ այդ մեղեդին ու երազանքը խելքահան են անում և համառ դարձնում, թե այդ ամենը վատ է… Ամեն դեպքում առանց այդ խենթության կյանքը անիմաստ է, այդ խենթությունը գույն է տալիս քո էությանը…Երբ շնչում ես, երբ ապրում ես, հասկանում ես, որ պետք է լինի մի երազանք, ինչին կհետևես, ինչի համար խենթություններ կանես, սակայն կգա մի պահ, երբ կհասկանաս, որ ամեն ինչ ճիշտ էր, քանի որ դու գտար քո իմաստուն երջանկությանը…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Կախարդական սրտի թռթիռ…

Ընտրություն…Կյանքում ամեն քայլափոխին մենք կատարում ենք ընտրություն, կատարում ենք բարդ որոշում, որը մեր ապագայի հիմքն է երբեմն հանդիսանում, մեր ապագայի ծիլը… Ընտրությունը մենք պետք է կատարենք մեր սրտի ձայնով, մեր սրտի կամքով…Ամեն քո սրտի թռթիռը, կարծես նոր կյանք լինի, կարծես նոր արմատ լինի, նոր կյանք…Մենք պետք է միշտ լսենք մեր սրտի կամքին, քանի որ միայն նա է ասում այն, ինչ դու իրականում ուզում ես, ինչ քեզ իրականում հետաքրքրում է, միայն սրտի թռթիռով կատարած ընտրություններն և որոշումներն են քեզ երջանիկ դարձնում, քեզ ուրախ և անհոգ դարձնում… Ամեն վայրկյանը ճիշտ և սիրելի է դառնում, երբ կատարում ես քո սրտի կամքը, ամեն բան կախարդական, հիասքանչ և երազանքի պես է դառնում, երբ դու քո սրտի կամքով ես շարժվում… Ամեն ակնթարթը քեզ թվում է ամենասիրելի ակնթարթը, երբ դու քեզ լիացած ես զգում և երբ քո երազանքը կատարվում, երբ քո երազանքը իրական է դառնում, դու թռչում ես ու հասկանում, որ ոչինչ երբեք իզուր չի լինում, ոչինչ իզուր չի եղել, քանի որ դու կատարել ես որոշում, որն օգնել է քեզ հետևել քո երազանքին…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Վազող ժամանակի խաբկանք…

Ժամանակ…Վազող ժամանակ…Դու վազում ես, անվերջ վազում, արագ վազում և չես թողնում, որ անգամ կյանքը հասցնի քեզ հետ վազել… Մենք մեր կյանքը ասես վայելում ենք, ասես ուրախանում, սակայն այդ ամենը մեզ թվում է… Այդ ամենը վազող ժամանակի խաբկանքն է… Խաբկանք, որը ստիպում է հավատալ, որ մենք լիարժեք ուրախանում ենք, լիարժեք սիրվում և սիրում, լիարժեք ապրում և թռչում, սակայն ոչինչ լիարժեք ժամանակը չի թողնում անել, այն այնքան արագ է վազում, որ անգամ լիարժեք ուրախանալուց հետո հասկանում ես, որ կարող ես ավելի ուրախանալ, որ դա այդ լիարժեքը չէ, որ դեռ տեղ կա ուրախանալու, որ ամեն բան խաբկանք է, երբ խոսքը գնում է լիարժեքի մասին… Ժամանակը երբեք մեզ չի սպասում, այդ պատճառով կյանքը միշտ կարճ է թվում, կյանքի ընթացքում միշտ մի բան լինում է, որ հասցրած չես լինում, հենց դա է կյանքի առեղծվածը կամ կախարդանքը, դա կախարդանք է, որ սկզբում ստիպում է հավատալ կյանքի երկար լինելուն, այնուհետև այնքան արագ վազում, որ թվում է թե անգամ ամենակարևորը չես հասցնում…Այդ պատճառով պետք է ուղղակի մոռանալ դու լիարժեք ես ապրում, թե ոչ, կյանքը կարճ է, թե ոչ, կհասցնես, թե ոչ, դու պետք է ուղղակի այդ վայրկյանը վայելես, հենց այդ ակնթարթը, հենց այդ պահը և միգուցե լիարժեք չապրես, բայց այն պահը, երբ դու չես զգում վազող ժամանակին, այդ պահը հենց լիարժեք կյանք է քեզ տալիս…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Իմ աշխարհում…

Իմ աշխարհում, իմ տիեզերքում ամեն բան ես եմ ստեղծում, ես եմ արարում, ես եմ իմ աշխարհի նկարիչը, ես վրձինով խառնում եմ բոլոր երանգները և նկարում իմ աշխարհը, որտեղ թռիչքն է իմ կյանքի սկզբունքը, որտեղ ես թռչուն եմ, որ թռչում եմ, երկնքով, որտեղ մի մեղեդի է իմ հոգում հնչում, որ անվերջ ստիպում է թռչել, սիրել և խենթանալ, ստիպում է ստեղծագործել և ստեղծել մի դյութական և հեքիաթային աշխարհ…Իմ  աշխարհը նման է  մի գիշերային երազի՝քնքուշ և նուրբ, բայց միաժամանակ խենթ և խելագար… Իմ աշխարհում ես ինքս իմ պոետն եմ, ես եմ իմ պատմվածքի գրողը, իմ երազների, երազանքների և ամեն ինչի հեղինակը…Իմ աշխարհում տիեզերքում եմ ես, իմ աշխարհում ամեն բան հնարավոր է, ամեն բան ես կարող եմ անել… Իմ  աշխարհում հոգիս անկառավարելի է, այն առանց ինձ զգուշացնելու ցավում է, խենթանում, ուրախանում, այն անկանխատեսելի է և խենթ՝ինչպես ծովի ալիքները… Իմ աշխարհում ամեն վայրէջք վերածվում է թռիչքի, իմ աշխարհում բոլորը թռչում են և անգամ թևաթափությունից հուզված և կոտրված՝ բոլորը մոլորված թռչում են, քանի որ իմ աշխարհում մեր կյանքը երկինքն է, դու կամ պետք է խորտակվելով թռչես և հիանաս կյանքով անգամ ցավի ժամանակ, կամ ուղղակի ընկնես և խավարի մեջ խորտակվես՝չտեսնելով այն գույները, որոնք կարող ես նկատել, չտեսնելով, որ դու նկարիչ ես, որ կարող ես նկարել քո կյանքը, չտեսնելով քեզ, քո կյանքը և այն հիասքանչ տպավորությունները, որոնք տալիս է քեզ քո կյանքը….

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Զգացումները՝ որպես քո էության կերտում…

Ամեն զգացում յուրովի է անդրադառնում մեզ վրա, յուրովի ենք մենք այն ընդհունում…Ոչինչ մեր կյանքում չի լինում անիմաստ, ոչ մի իրադարձություն ուղղակի չի լինում…Հիասթափվելուց հոգին այդ պահին ցավում է, բայց ցավը անցնում է, իսկ մնում է իրականությունը, այն իրականությունը, որը ստիպում է ներկել աշխարհը ուրիշ գույներով, այն ստիպում է ավելի ուժեղ և զգույշ լինել… Տիեզերքը չի սպասում քեզ, ժամանակը չի կանգնում քեզ համար, աշխարհը չի դադարում շարունակել իր գործունեությունը քեզ համար, ամեն ինչ շարունակվում է, և ոչ մեկը  և ոչինչ քեզ չի սպասում, ամեն բան նույնն է լինում, քանի որ միշտ կա քեզ փոխարինողը, միշտ կա մի  մարդ, ով կկարողանա քո տեղը  գրավել այս կյանքում, այդ պատճառով մեր կյանքը շատ կարճ է չարանալու, չսիրելու, վատ տրամադրվելու և հոգնելու համար…Մեր ամեն մի զգացումը կերտում է մեզ, փոխում մեր ինքնությունը, մեր՝ աշխարհի հանդեպ հայացքը, մեր անդրադարձը աշխարհին, մեր ժպիտը, ամեն զգացում փոխում է մեզ յուրովի, սիրելուց դու երջանիկ ես, հիասթափվելուց՝ ուժեղ, հոգնելուց՝ տխուր և կասկածներով լի, անվստահ լինելուց դու մոլորված ես և այս բոլոր զգացումները փոխում են քո եսը, քո ինքնությունը…Երբեմն ուղղակի պետք է մոռանալ քո տեղը այս կյանքում, քանի որ այդ տեղը չկա, դու տեղ ունես աշխարհում այնքան ժամանակ, մինչ հասցնում ես, այդ տեղը փոփոխական է, վաղը միգուցե ժամանակը քեզ չնայելով՝ անցնիառաջ, իսկ քո տեղը կյանքում մնա անորոշ, պետք է ուղղակի անել այն, ինչ սիրում ես, այն, ինչ ուզում ես…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Սպասումները՝որպես խոչընդոտ…

Ամբողջ մեր կյանքում մենք սպասում ենք…Մարդիկ սպասում են հրաշքի, սպասում են ուրախության, հաջողության, ամբողջ մեր կյանքը սպասում է, քանի որ մի սպասումի իրականալուց հետո սկսվում է մյուսը, դա կարծես անվերջ ժապավեն լինի, որ անգամ կտրվելուց հետո սկսվում է նորը…Չհասկանալով մենք անդադար սպասում ենք ավելի լավին, սակայն չենք գնահատում, որ միգուցե այդ ամենալավը, այդ ամենահիասքանչը մեր դիմաց է, մեր առաջ, չենք գնահատում, քանի որ ավելի լավին ենք սպասում, սակայն միգուցե հենց այս վայրկյանն է ամենալավը… Մի խոսքով, ամեն  սպասում անիմաստ է, քանի որ դու պետք է վայելես այն պահը, որը դու վերապրում ես այսօր, դու պետք է մոռանաս, թե ինչ ես ուզում, որ լինի, կամ  անընդհատ սպասես ամենալավին, քեզ ուղղակի հարկավոր է վայելել տվյալ պահը… Այդպես է նաև երազանքների հետ, նրանք կատարվում են միայն այն ժամանակ, երբ նպատակ են դառնում, այն ժամանակ, երբ դու սկսում ես աշխատել նրանց վրա…Մի խոսքով, կյանքը հնարավորություն է տալիս վայելելու և նաև որպես խոչընդոտ՝ բերում է սպասելիքներին, որոնք ամեն բան խառնում են…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Ինձ համար արդեն արվեստ դարձած…

Մի ակնթարթ անգամ, մի վայրկյան անգամ իմ կյանքը չեմ կարող պատկերացնել առանց ստեղծագործելու…Ստեղծագործելը ինձ համար մի ուրիշ աշխարհի ստեղծում է՝ իմ հոգում, մի նոր տիեզերքի ստեղծում է՝ այս ամսագրում… Ինձ համար սովորական զբաղմունք չէ ստեղծագործելը, ինձ համար դա արվեստ է… Այս ամենը ինչ ես զգում եմ ամեն անգամ գրելուց, այս զգացողությունը, այս վայելքը, որը կարծես զեփյուռ լինի կատարելության ես զգում եմ միայն իմ կրթահամալիրի, իմ դպրոցի շնորհիվ…Այս բացահայտումը, որ կարողացա ես ինքս իմ մեջ անել միայն այս դպրոցի շնորհիվ է… Իմ դպրոցը, իմ կրթահամալիրը ամեն սովորողի նայում է ինչպես առանձնահատուկ մի էություն, ում տրվում է բոլոր հնարավորությունները իրեն բացահայտելու համար, հասկանալ, որ կա մի շանս, կա մի հնարավորություն, որ դու ճամփորդություն կատարես քո իսկ մեջ, որ հետազոտես քեզ, որ բացահայտես հիանալի զգացում է… Ես չեմ սովորել այլ դպրոցներում, չգիտեմ նրանց հնարավորությունները և նրանց ազատությունը, սակայն չեմ կարծում, որ <<Մխիթար Սեբաստացի>> կրթահամալիրից բացի կա այդպիսի մի կրթահամալիր կամ դպրոց, որ կարող է այսքան հնարավորություններ և այսքան ազատություն տալ ամեն սովորողի… Ոչ մի գիտելիք, ոչ մի ուսում չի կարող փոխարինել ազատությանը, չի կարող փոխարինել կյանքի իմաստին, մարդու ապրելու իմաստին, քանի որ մարդու կյանքի իմաստը ինքն իրեն բացահայտելն է… Ոչ մի հետազոտական աշխատանք չի կարող փոխարինել ինքդ քո հետազոտությանը, ինքդ քո հետազոտական աշխատանքին, որ դու կարող ես հետազոտել քո հայացքը, քո տաղանդը, քո էությունը… Ամեն օր զարմանալ, ամեն օր բացահայտել, լրացնել, զարգացնել և ընդլայնել քո էությունը, զարմանալ քո էությունից, այդ զգացումին ոչինչ չի կարող փոխարինել… Շնորհակալ եմ ես իմ դպրոցին, իմ կրթահամալիրին, որ հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սովորողին ինքն իրեն և շնորհակալ եմ ինձ նույնպես այդ հնարավորությունը տալու համար և այդ զգացողությունները զգալու համար…