Featured
Posted in Uncategorized

Բլոգի մասին

Բարև ձեզ, այս բլոգը ձեզ կօգնի թռչել դեպի երկինք, սավառնել թռչունի նման:Ես համոզված եմ, որ այս բլոգում դուք կգտնեք ձեր թռիչքը և ձեր վայրեջքը:Թռիչքը երբեմն թվում է շատ երևակայական կամ անհնարին բան, բայց այս <<ԹՌԻՉՔ>> ամսագրում  դուք կհասկանաք, որ դա այդպես չէ: Հետևեք մեր թռիչքին և միացեք մեզ, Բաց թողեք ձեր մտքի թռիչքը ժապավենը:

Բլոգի հեղինակ՝ Անի Արղության

Advertisements
Posted in Թռիչք դեպի միտք

Պատերազմ…

Կռիվ…Պատերազմ…Անհաշտություն: Կյանքում դա կարծես ցերեկ և գիշեր լինի, այնքան շատ է լինում: Երբ մթնում է, պատերազմը սկսվում է: Պատերազմում ամեն ինչ ատելի է, ամեն բան մարդուն վշտացնում է, և վերջում արդյունքը՝ միայն արցունք, ցավ և այլն….Ես պատերազմը համեմատում եմ անձրևի հետ, գալիս ու գալիս է, իսկ վերջում թողնում իր հետքերը, սպիները, վերքերը: Մոտակայքում չկա վիրակապ՝ ամոքելու այդ ցավերը, ջնջելու կամ մոռանալու: Միակ տարբերությունը այն է, որ անձրևի կաթիլները արևից չորանում են, իսկ ցավերը երբեք չեն մոռացվում, միգուցե լավանում են, բայց չեն մոռացվում, չեն լավանում հոգում: Պատերազմը միշտ հոգում թողում է հետք, հավերժական դաջվածք:Պատերազմ անող մարդիկ միշտ են գտնվում, ինչպես           մանրէները, բակտերիաները: Լավ մարդիկ աստղեր են, որ առկայծում են երկնքում, երկինք են, որ շողում են գիշերները, բայց գալիս է մի պահ, երբ աստղերը կորչում են և հայտարարում են ամպրոպ, այդտեղ ամեն ինչ վերջանում է, և մնում միայն դատարկությունը:Պատերազմը լինում է նաև հոգում, մտքում, երբ ինչ-որ մարդու հետ կռվում ես, կամ մի նպատակի հետ: Վերջում հաղթում է նա, ով լինում է ամենախելացին և լուսավորը:Կարևորը՝ հաղթի արդարությունը և բարին: Նպատակային բարին: Մի կռվեք, պատերազմ մի արեք:

Posted in Թռիչք դեպի միտք

Մտքերս անձրևի տակ խորտակվում են…

Անձրև է գալիս…Մշուշ է, խավար, բայց միևնույն ժամանակ գեղեցիկ և հմայիչ: Կարծես այդ գեղեցիկ կաթիլների մեջ մի մագիս է թաքնված, որ ինձ անընդհատ ձգում է: Ես վերևում եմ ու ձգվում եմ անընդհատ: Մտքերս ջրհեղեղի տակ խորտակվում են, չկա ոչ մի նշույլ մտքի, կաթիլ երևակայության: Անձրևի տակ հեզ թռչում եմ, թիթեռի նման ճախրում եմ: Ես երբեն թևերս փակում եմ, մտքերս անհետանում են, կարծես մի կախարդ է կանգնած իմ կողքին, որ անընդհատ կախարդություն է անում, ինձ վերև հանում ու չիջեցնում:

Posted in Թռիչք դեպի միտք

Ես խենթ եմ…

Այո, ես խենթ եմ ,աշխարհի խենթը: Ամեն վայրկյան ուրախությունից խենթանում եմ ևսկսում եմ դառնալ իսկական խենթ: Կարծես աշխարհը իմ ձեռքերում է, կարծես ես եմ ամեն բանի տիրակալը: Քայլում եմ այնպես, ինչպես քայլում է իսկական գիժը: Դես ու դեն եմ վազվզում, ուրախանում և զվարճանում: Իրոք, որ խենթ եմ, նոր եմ հասկանում, քիչ է մնում փուչիկի նման պայթեմ, այնքան ուրախ եմ: Պատրաստ եմ ամեն ինչի այդ ժամանակ, անգամ աշխարհը շուռ տալու: Կարծես ազատ թռչուն լինեմ, որ թևերս բացել ու չեմ փակում: Այդ ժամանակ կարծես անընդհատ թռչում եմ, թռչում եմ երկնքում, ամպերում: Ամեն ինչ այդ ժամանակ հեքիաթային է:Կարծես ամպերից ընկնում եմ, բայց տեղ չեմ հասնում, չեմ կարողանում ընկնել, մեկ է, իջնում հա իջնում եմ, բայց երբ եմ ընկնելու, չգիտեմ:

 

Posted in Թռիչք դեպի միտք

Կյանքը անիվ է, որ միշտ պտտվում է…

Похожее изображение

Մեր կյանքը անիվ է….Անընդհատ պտտվող անիվ: Իմ անիվը միշտ վազում է, վազում ու վազում: Անիվը պտտվում է միշտ, իսկ երբ կանգնում է մենք հուսահատվում ենք: Կարծես էներգիա լինի, լույս լինի, արև լինի: Այո, դա իմ արևն է, որ միշտ պտտվում է, պտտվում է, իմ մի բուռ լույսն է, որ լուսատիտիկի նման թաքնված է անիվում: Սիրտս երգում է, պտտվելիս, հոգումս խնջույք է, որ առաջացել է իմ արևի անիվից: Իմ անիվը երկրագունդ է, հա պտտվում է, կանգ չի առնում: Իմ անիվը մի մայրամուտ է, որ մայր չի մտնում: Միտքս միշտ անիվս կողքով քայլում,լ սիրտս նրանց հաջորդում: Անիվս անվերջ է պտտվում, կարծես երգ է անվերջ, որ հնչում է…: Դժվարությունները իմ անիվը անցնում է, իր ճանապարհի քարերը մի կողմ է նետում:  ա իմ արևի շողքն է:

Հեղինակ՝ Անի Արղության

Posted in Իմ աշխարհի բանաստեղծությունները

Մայրամուտ

download

Երկինքը արևոտ ճրագ է քեզ հետ

մի անուշ փոքրիկ է քեզ հետ,

ով իր կարմիր այտերով խայթում է ինձ

ամպերը կամաց ծածկում են քեզ

քնքուշ գույներով այրում են քեզ

հրդեհ, գեղեցիկ հրդեհ եմ քեզ հետ

մայրամուտի հետ շարժվում եմ քեզ հետ…..

Հեղինակ՝ Անի Արղության

 

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Հալվող գիշեր…

Картинки по запросу երազ

Աստղային մի գիշեր է իմ երազում….Ես անուշ քնած եմ: Երազիս ալիքները կամաց-կամաց հեռանում են քնիս հետ: Հալվում եմ ես ամբողջությամբ, կյանքս հալվում է, երբ իմանում եմ, որ ես աստղային մի երազ եմ, մի հրեշտակ, որ հայտնվում եմ և նույն պահին հանկարծակի հալվում, հալվում աստղի նման, հալվում եմ սառույցի նման: Ես սառույց եմ, փխրուն սառույց, զգանցմունքս հիմա պայծառ է արդեն: Հալվում եմ գիշեր, հալվում եմ, դեպի երազ: Ճչում է երազը, կանչում է, չեմ ուզում հալվել, չեմ ուզում: Ուզում եմ մնալ անվերջ քո սրտում….

Հեղինակ՝ Անի Արղության

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Արտացոլման հայելի…

20170524_074406

Հայացք…. դեպի հայելի, արտացոլման մի շող: Ես ինքս արտացոլում եմ: Այո, այո, արտացոլվում եմ ամեն տեղ, ամեն տեղ իմ հայելին է, իմ ինքնության հայելին: Դեպի արև արտացոլվող մի հայելի, դեպի կյանք: Վեր, ես վերևում եմ: Մի ուրվական, մի աննշույլ զգացումք դեպի նպատակ, մի անգույն պատ, մենակություն և ես: Ես ամբողջությամբ մենակության մեջ եմ արտացոլվում: Արդյոք ես այն եմ, ինչ որ տեսնում եմ, արդյոք այն ամենը, որ կա, ես եմ հայելի բերում: Ուրվական եմ ես մենակ, մի արարած, ում ոչ մի մարդ չի հասկանա, չի ընդունի: Ուրվական եմ ես, որ անգույնը ավելի մռայլ եմ զգում, ուրվական եմ ես, որ իմ հոգին մռայլության մի անկյուն է: Կծկվել է, և չի դուրս գալիս, կողպել է և չի թողնում: Գույները հեռացրել է իմ արտացելանքից: Իմ վերջին հույսի արտացոլանքից….

Հեղինակ՝ Անի Արղության

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Ճանաչիր քեզ, իմացիր քո իսկական ինքնությունը

Картинки по запросу դիմակ

Ինքնություն…շատ բարդ ուղղիներով լցված մի համակարգ: Ինչպես իմանալ քո ինքնությունը, ինչպես ճանաչել, ինչպես: Ոչինչ հուշում չի տալիս, ոչ մի հանգամանք քեզ չի օգնում, չի տալիս մի բանալի: Իրականում մենք ծանոթանալի բացահայտում ենք մեզ, բայց դուք ինքներդ ինչ գիտեք ձևական եք, թե ոչ, կաք թե ոչ: Միգուցե ձեր դիմակի տակ շատ բան է թաքնվում, միգուցե այնքան շերտ կա ձեր դեմքի մակերեսին, որ իսկապես հասկանալու համար դիմաակը պատռել է պետք: Այդ համակարգը այսպիսին է, որում բոլոը մտած են, չեն կարող դուրս գալ, մինչև չծանոթանան իրենց ինքնությանը, իրենց դիմակը ներսում գտնվող բոլոր գաղտնի ուղղիներին: Ամեն բան այսպես է սկսում և վերջանում է….

Հեղինակ՝ Անի Արղության

 

Posted in Իմ աշխարհի բանաստեղծությունները, Uncategorized

Նայում եմ հեռուն

Картинки по запросу երազանքի մասին աֆորիզմներ

Նայում եմ հեռուն…

Ախ ինչպես հասնեմ

Ինչպես կաթիլների նման իմ հետքը թողնեմ

Մոռանամ ամեն ինչի մասին և երազեմ

Անձրևի կաթիլներ, իմ պատուհանին և իմ սրտում հետք եք թողել

Ինչ որ կար, ինչ որ կա հուզիչ է ամենուր

Գլորվում եք հեզ, քնքուշ, երազկոտ

Ձեզ նայելով մոռանում եմ ամեն ինչ, ամեն ինչ…

Կյանքիս գույնը  բացացնելով և ձգելով, դարձնում եք մռայլ, քնքուշ երգ

Ձեր խշշխշոցը մեղեդի է ինձ համար, մի մեղեդի որ գալիս է հեռուններից…