Featured
Posted in Uncategorized

Բլոգի մասին

Բարև ձեզ, այս բլոգը ձեզ կօգնի թռչել դեպի երկինք, սավառնել թռչունի նման:Ես համոզված եմ, որ այս բլոգում դուք կգտնեք ձեր թռիչքը և ձեր վայրեջքը:Թռիչքը երբեմն թվում է շատ երևակայական կամ անհնարին բան, բայց այս <<ԹՌԻՉՔ>> ամսագրում  դուք կհասկանաք, որ դա այդպես չէ: Հետևեք մեր թռիչքին և միացեք մեզ, Բաց թողեք ձեր մտքի թռիչքը ժապավենը:

Բլոգի հեղինակ՝ Անի Արղության

Advertisements
Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Խելքահան անող երազանք…

Կամք…Երազանք…Նպատակ… Շատ բառեր կան, որպեսզի բնութագրես քո սրտի ձայնը, քո ուզածը, սակայն ես այդ բոլորի անունը դնում եմ երազանք…Հենց այդ երազանքն է քո կամքը, այն ինչ քեզ ոգևորում է, քեզ նոր շունչ տալիս…Մարդը շնչակտուր է լինում առանց իր երազանքի, առանց սիրո, որը հաղորդում է նա իր այդ երազանքին, իր այդ ներքին ձայնին… Այդ ձայնը նման է մի մեղեդու, որ քո ներսից անընդհատ հնչում է ու քեզ հանգիստ չի տալիս… Այդ մեղեդին նման է մի ձայնի, որ քեզ խելագար է դարձնում, որ քեզ խելքահան է անում, սակայն ինքդ էլ չես հասկանում լավ է, երբ քեզ այդ մեղեդին ու երազանքը խելքահան են անում և համառ դարձնում, թե այդ ամենը վատ է… Ամեն դեպքում առանց այդ խենթության կյանքը անիմաստ է, այդ խենթությունը գույն է տալիս քո էությանը…Երբ շնչում ես, երբ ապրում ես, հասկանում ես, որ պետք է լինի մի երազանք, ինչին կհետևես, ինչի համար խենթություններ կանես, սակայն կգա մի պահ, երբ կհասկանաս, որ ամեն ինչ ճիշտ էր, քանի որ դու գտար քո իմաստուն երջանկությանը…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Կախարդական սրտի թռթիռ…

Ընտրություն…Կյանքում ամեն քայլափոխին մենք կատարում ենք ընտրություն, կատարում ենք բարդ որոշում, որը մեր ապագայի հիմքն է երբեմն հանդիսանում, մեր ապագայի ծիլը… Ընտրությունը մենք պետք է կատարենք մեր սրտի ձայնով, մեր սրտի կամքով…Ամեն քո սրտի թռթիռը, կարծես նոր կյանք լինի, կարծես նոր արմատ լինի, նոր կյանք…Մենք պետք է միշտ լսենք մեր սրտի կամքին, քանի որ միայն նա է ասում այն, ինչ դու իրականում ուզում ես, ինչ քեզ իրականում հետաքրքրում է, միայն սրտի թռթիռով կատարած ընտրություններն և որոշումներն են քեզ երջանիկ դարձնում, քեզ ուրախ և անհոգ դարձնում… Ամեն վայրկյանը ճիշտ և սիրելի է դառնում, երբ կատարում ես քո սրտի կամքը, ամեն բան կախարդական, հիասքանչ և երազանքի պես է դառնում, երբ դու քո սրտի կամքով ես շարժվում… Ամեն ակնթարթը քեզ թվում է ամենասիրելի ակնթարթը, երբ դու քեզ լիացած ես զգում և երբ քո երազանքը կատարվում, երբ քո երազանքը իրական է դառնում, դու թռչում ես ու հասկանում, որ ոչինչ երբեք իզուր չի լինում, ոչինչ իզուր չի եղել, քանի որ դու կատարել ես որոշում, որն օգնել է քեզ հետևել քո երազանքին…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Վազող ժամանակի խաբկանք…

Ժամանակ…Վազող ժամանակ…Դու վազում ես, անվերջ վազում, արագ վազում և չես թողնում, որ անգամ կյանքը հասցնի քեզ հետ վազել… Մենք մեր կյանքը ասես վայելում ենք, ասես ուրախանում, սակայն այդ ամենը մեզ թվում է… Այդ ամենը վազող ժամանակի խաբկանքն է… Խաբկանք, որը ստիպում է հավատալ, որ մենք լիարժեք ուրախանում ենք, լիարժեք սիրվում և սիրում, լիարժեք ապրում և թռչում, սակայն ոչինչ լիարժեք ժամանակը չի թողնում անել, այն այնքան արագ է վազում, որ անգամ լիարժեք ուրախանալուց հետո հասկանում ես, որ կարող ես ավելի ուրախանալ, որ դա այդ լիարժեքը չէ, որ դեռ տեղ կա ուրախանալու, որ ամեն բան խաբկանք է, երբ խոսքը գնում է լիարժեքի մասին… Ժամանակը երբեք մեզ չի սպասում, այդ պատճառով կյանքը միշտ կարճ է թվում, կյանքի ընթացքում միշտ մի բան լինում է, որ հասցրած չես լինում, հենց դա է կյանքի առեղծվածը կամ կախարդանքը, դա կախարդանք է, որ սկզբում ստիպում է հավատալ կյանքի երկար լինելուն, այնուհետև այնքան արագ վազում, որ թվում է թե անգամ ամենակարևորը չես հասցնում…Այդ պատճառով պետք է ուղղակի մոռանալ դու լիարժեք ես ապրում, թե ոչ, կյանքը կարճ է, թե ոչ, կհասցնես, թե ոչ, դու պետք է ուղղակի այդ վայրկյանը վայելես, հենց այդ ակնթարթը, հենց այդ պահը և միգուցե լիարժեք չապրես, բայց այն պահը, երբ դու չես զգում վազող ժամանակին, այդ պահը հենց լիարժեք կյանք է քեզ տալիս…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Իմ աշխարհում…

Իմ աշխարհում, իմ տիեզերքում ամեն բան ես եմ ստեղծում, ես եմ արարում, ես եմ իմ աշխարհի նկարիչը, ես վրձինով խառնում եմ բոլոր երանգները և նկարում իմ աշխարհը, որտեղ թռիչքն է իմ կյանքի սկզբունքը, որտեղ ես թռչուն եմ, որ թռչում եմ, երկնքով, որտեղ մի մեղեդի է իմ հոգում հնչում, որ անվերջ ստիպում է թռչել, սիրել և խենթանալ, ստիպում է ստեղծագործել և ստեղծել մի դյութական և հեքիաթային աշխարհ…Իմ  աշխարհը նման է  մի գիշերային երազի՝քնքուշ և նուրբ, բայց միաժամանակ խենթ և խելագար… Իմ աշխարհում ես ինքս իմ պոետն եմ, ես եմ իմ պատմվածքի գրողը, իմ երազների, երազանքների և ամեն ինչի հեղինակը…Իմ աշխարհում տիեզերքում եմ ես, իմ աշխարհում ամեն բան հնարավոր է, ամեն բան ես կարող եմ անել… Իմ  աշխարհում հոգիս անկառավարելի է, այն առանց ինձ զգուշացնելու ցավում է, խենթանում, ուրախանում, այն անկանխատեսելի է և խենթ՝ինչպես ծովի ալիքները… Իմ աշխարհում ամեն վայրէջք վերածվում է թռիչքի, իմ աշխարհում բոլորը թռչում են և անգամ թևաթափությունից հուզված և կոտրված՝ բոլորը մոլորված թռչում են, քանի որ իմ աշխարհում մեր կյանքը երկինքն է, դու կամ պետք է խորտակվելով թռչես և հիանաս կյանքով անգամ ցավի ժամանակ, կամ ուղղակի ընկնես և խավարի մեջ խորտակվես՝չտեսնելով այն գույները, որոնք կարող ես նկատել, չտեսնելով, որ դու նկարիչ ես, որ կարող ես նկարել քո կյանքը, չտեսնելով քեզ, քո կյանքը և այն հիասքանչ տպավորությունները, որոնք տալիս է քեզ քո կյանքը….

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Զգացումները՝ որպես քո էության կերտում…

Ամեն զգացում յուրովի է անդրադառնում մեզ վրա, յուրովի ենք մենք այն ընդհունում…Ոչինչ մեր կյանքում չի լինում անիմաստ, ոչ մի իրադարձություն ուղղակի չի լինում…Հիասթափվելուց հոգին այդ պահին ցավում է, բայց ցավը անցնում է, իսկ մնում է իրականությունը, այն իրականությունը, որը ստիպում է ներկել աշխարհը ուրիշ գույներով, այն ստիպում է ավելի ուժեղ և զգույշ լինել… Տիեզերքը չի սպասում քեզ, ժամանակը չի կանգնում քեզ համար, աշխարհը չի դադարում շարունակել իր գործունեությունը քեզ համար, ամեն ինչ շարունակվում է, և ոչ մեկը  և ոչինչ քեզ չի սպասում, ամեն բան նույնն է լինում, քանի որ միշտ կա քեզ փոխարինողը, միշտ կա մի  մարդ, ով կկարողանա քո տեղը  գրավել այս կյանքում, այդ պատճառով մեր կյանքը շատ կարճ է չարանալու, չսիրելու, վատ տրամադրվելու և հոգնելու համար…Մեր ամեն մի զգացումը կերտում է մեզ, փոխում մեր ինքնությունը, մեր՝ աշխարհի հանդեպ հայացքը, մեր անդրադարձը աշխարհին, մեր ժպիտը, ամեն զգացում փոխում է մեզ յուրովի, սիրելուց դու երջանիկ ես, հիասթափվելուց՝ ուժեղ, հոգնելուց՝ տխուր և կասկածներով լի, անվստահ լինելուց դու մոլորված ես և այս բոլոր զգացումները փոխում են քո եսը, քո ինքնությունը…Երբեմն ուղղակի պետք է մոռանալ քո տեղը այս կյանքում, քանի որ այդ տեղը չկա, դու տեղ ունես աշխարհում այնքան ժամանակ, մինչ հասցնում ես, այդ տեղը փոփոխական է, վաղը միգուցե ժամանակը քեզ չնայելով՝ անցնիառաջ, իսկ քո տեղը կյանքում մնա անորոշ, պետք է ուղղակի անել այն, ինչ սիրում ես, այն, ինչ ուզում ես…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Սպասումները՝որպես խոչընդոտ…

Ամբողջ մեր կյանքում մենք սպասում ենք…Մարդիկ սպասում են հրաշքի, սպասում են ուրախության, հաջողության, ամբողջ մեր կյանքը սպասում է, քանի որ մի սպասումի իրականալուց հետո սկսվում է մյուսը, դա կարծես անվերջ ժապավեն լինի, որ անգամ կտրվելուց հետո սկսվում է նորը…Չհասկանալով մենք անդադար սպասում ենք ավելի լավին, սակայն չենք գնահատում, որ միգուցե այդ ամենալավը, այդ ամենահիասքանչը մեր դիմաց է, մեր առաջ, չենք գնահատում, քանի որ ավելի լավին ենք սպասում, սակայն միգուցե հենց այս վայրկյանն է ամենալավը… Մի խոսքով, ամեն  սպասում անիմաստ է, քանի որ դու պետք է վայելես այն պահը, որը դու վերապրում ես այսօր, դու պետք է մոռանաս, թե ինչ ես ուզում, որ լինի, կամ  անընդհատ սպասես ամենալավին, քեզ ուղղակի հարկավոր է վայելել տվյալ պահը… Այդպես է նաև երազանքների հետ, նրանք կատարվում են միայն այն ժամանակ, երբ նպատակ են դառնում, այն ժամանակ, երբ դու սկսում ես աշխատել նրանց վրա…Մի խոսքով, կյանքը հնարավորություն է տալիս վայելելու և նաև որպես խոչընդոտ՝ բերում է սպասելիքներին, որոնք ամեն բան խառնում են…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Ինձ համար արդեն արվեստ դարձած…

Մի ակնթարթ անգամ, մի վայրկյան անգամ իմ կյանքը չեմ կարող պատկերացնել առանց ստեղծագործելու…Ստեղծագործելը ինձ համար մի ուրիշ աշխարհի ստեղծում է՝ իմ հոգում, մի նոր տիեզերքի ստեղծում է՝ այս ամսագրում… Ինձ համար սովորական զբաղմունք չէ ստեղծագործելը, ինձ համար դա արվեստ է… Այս ամենը ինչ ես զգում եմ ամեն անգամ գրելուց, այս զգացողությունը, այս վայելքը, որը կարծես զեփյուռ լինի կատարելության ես զգում եմ միայն իմ կրթահամալիրի, իմ դպրոցի շնորհիվ…Այս բացահայտումը, որ կարողացա ես ինքս իմ մեջ անել միայն այս դպրոցի շնորհիվ է… Իմ դպրոցը, իմ կրթահամալիրը ամեն սովորողի նայում է ինչպես առանձնահատուկ մի էություն, ում տրվում է բոլոր հնարավորությունները իրեն բացահայտելու համար, հասկանալ, որ կա մի շանս, կա մի հնարավորություն, որ դու ճամփորդություն կատարես քո իսկ մեջ, որ հետազոտես քեզ, որ բացահայտես հիանալի զգացում է… Ես չեմ սովորել այլ դպրոցներում, չգիտեմ նրանց հնարավորությունները և նրանց ազատությունը, սակայն չեմ կարծում, որ <<Մխիթար Սեբաստացի>> կրթահամալիրից բացի կա այդպիսի մի կրթահամալիր կամ դպրոց, որ կարող է այսքան հնարավորություններ և այսքան ազատություն տալ ամեն սովորողի… Ոչ մի գիտելիք, ոչ մի ուսում չի կարող փոխարինել ազատությանը, չի կարող փոխարինել կյանքի իմաստին, մարդու ապրելու իմաստին, քանի որ մարդու կյանքի իմաստը ինքն իրեն բացահայտելն է… Ոչ մի հետազոտական աշխատանք չի կարող փոխարինել ինքդ քո հետազոտությանը, ինքդ քո հետազոտական աշխատանքին, որ դու կարող ես հետազոտել քո հայացքը, քո տաղանդը, քո էությունը… Ամեն օր զարմանալ, ամեն օր բացահայտել, լրացնել, զարգացնել և ընդլայնել քո էությունը, զարմանալ քո էությունից, այդ զգացումին ոչինչ չի կարող փոխարինել… Շնորհակալ եմ ես իմ դպրոցին, իմ կրթահամալիրին, որ հնարավորություն է տալիս բացահայտելու սովորողին ինքն իրեն և շնորհակալ եմ ինձ նույնպես այդ հնարավորությունը տալու համար և այդ զգացողությունները զգալու համար…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Վերջին ակնթարթի փայլը…

Առաջին հայացքիս մարդուն նայելիս մենք տեսնում ենք նրա աչքերը, հայացքը…Ամբողջ նրա ներաշխարհը խորտակված է այնտեղ, այնտեղ մի մութ սենյակ է, որը բոլորս կարող ենք վառել, կարող ենք լուսավորել և խենթ դարձնել, իսկ այդ լամպը, որի շնորհիվ պետք է վառենք՝մարդու երազանքներն են, մարդու նպատակներն և ցանկություններն…Ամեն վայրկյանը, որ մարդ շնչում է, նա երազում է, նա մի բանի հասնում է, նա ցանկանում է…Ամենակարևոր  հաղթանակը մարդու համար երազանքի կատարումն է, նպատակի հասումը և հաջողության հասնելն է, այդ պահին է մարդը հասկանում, որ կյանքի ամբողջ բովանդակությունը լցված է այդ պահի մեջ, այդ պահը լի է իրենով և իր հայացքով…Միայն թռիչքը  կարող է մարդուն հասցնել իրական երազանքի կատարմանը, միայն այդ թռիչքն է, որ մարդուն օգնում է, միայն թռիչքն է, որ ստիպում է հասկանալ կյանքի իմաստը, կյանքի լույսը… Խոչնդոտները, որոնք հանդիպում են քո ճանապարհին դրանք կախխարդանքն են քո կյանքի…Շատ մարդիկ, շատ ակնթարթներ,  շատ պահեր երբեմն ստիպում են հավատալ, որ ամեն բան կորած է, որ դու մոլորվել ես և թռիչքդ վայրէջք դարձնելով հետ ես գնում, սակայն իսկական երազանքի կախարդանքը միշտ մի լույս, մի փայլ է հաղորդում այդ պահին քեզ և դու ոչ մեկին և ոչնչին չես լսում և չլսելով առաջ ես շարժվում…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Երազանքը պետք է առեղծվածային մնա…

Երազանք….Մարդու երազանքը իր հոգու արտացոլանքն է, երազանքը այն լույսն է, որ ողջ կյանքում լուսավորում է նրան… Երազանքը երկինքից պոկված մի ջինջ կտոր է, որ մարդը վերցնում է և ինչպես խենթ թռչուն թռչելով արարում և վերաստեղծում այդ կտորը… Այո, երազանքը քո իսկ երկինքը ստեղծելն է, երազանքը այդ սիրով և ջերմությամբ լի հոգին լուսավորելն է, քանի որ հոգիդ գոռում է, որ երազես, որ լուսավորվես…Այդ շողերը, որ քեզ է տալիս երազանքը ոչինչ չի փոխարինի նրան… Երազանքը մտնում է քո էություն, քո հոգի, մտնում է քո հայացքի մեջ ամեն բան խառնում, լուսավորում և հեռանում… Մարդը թռչուն է, իսկ երազանքը և երազները երազի պես քնքուշ և կախարդական երկինքն են, մարդուն լիացնում են այդ երազանքները…Մի օր այդ երազանքները դառնում են նպատակներ, որոնց դու հասնում ես, սակայն կարծում եմ իսկական երազանքը, որը կարող է քեզ ամբողջացնել, դա անիրական երազանքն է, որ ուղղակի կախարդական է մնում և առեղծվածային, որ չի վերանում և չի իրագործվում և հավերժ հայացքումդ լույս է պահում…

Posted in Թռիչք դեպի միտք, Uncategorized

Բնություն…

Բնություն…Բնությունը մարդու հանդուրժողականության աղբյուրն է, այն ստիպում է մարդուն հանգիստ լինել, բարի, այն ստիպում է ավելի մոտենալ այդ կատարելությանը, այդ հոգու ներդաշնակությանը…Բնությունը օգնում է արտացոլել քո էությունը, քո ներաշխարհը ու քեզ…Այն հանգստության կատարելությունն է, այն հանգստության իդեալն է…Ամեն ծաղիկը, ամեն ծիլը, ամեն ծառը քո իդեալի կերտումն է…Երբ դիպչում ես այդ բնությանը, կարծես կյանքի գույները լիացնում են քեզ, և դու զգում ես, որ սիրտդ և հոգիդ միավորվել են հանդուրժողականության աշխարհում: Կարծես աչքերդ փայլում են, քանի որ բնությունն է կերտում այդ փայլը և արտացոլում քո ներդաշնակության մեջ… Դու ապրում ես բնությունով, դու ապրում ես այդ ծաղկի կյանքով, ամեն մի ծիլը տեսնելով, զգալով, կարծես շփվում ես այդ ծաղկի հետ, խոսում, ժպտում իրեն և ապրում նրանով, նրա կյանքով, և այդ ծաղիկը վերցնելով՝ այդ սերն ու ջերմությունը մեծանում է, ինչպես քո ներաշխարհն է մեծանում նրան դիպչելիս… Բնությունը կախարդանքն է բոլորիս….